چهارشنبه 7 آبان 1399 | Wednesday 28 October 2020

برگزیده

نوشته: سیدمحمدعلی گلاب زاده سرپرست بنیاد ایران شناسی ـشعبه کرمان و مدیر مرکز کرمان شناسی

صدور مجوز و اعلام اجازه برگزاری و برپائی مراسم عزاداری حضرت خامس آل عبا در محرم امسال، از سوی جناب آقای رئیس جمهور، چنان غافلگیرانه و غیر منتظره بود که نه تنها با انتقاد و اعتراض روزنامه جمهوری اسلامی ـ به عنوان یکی از برندهای معتبر انقلاب ـ روبرو شد، بلکه شخصیت های مذهبی و سیاسی بسیاری از جناح های گوناگون اصولگرا و اصلاح طلب عکس العمل نشان دادند و اعتراض خود را اعلام نمودند. جای بسی تأسف است در حالی که بسیاری از شهرهای ما در وضعیت قرمز بسر می برند و آقای رئیس جمهور برای کاستن از اجتماع ها، دورکاری را تجویز می فرمایند، در موقعیتی که بیمارستان های ما جای بستری کردن بیماران را ندارد و اگر هم داشته باشند کادر درمانی ما، جانِ پرداختن به مبتلایان را ندارد، در حالی که برای مراسم عقد کنان فقط 6 نفر حق حضور در محاضر را خواهند داشت، و... در حالی که هر روز ده ها خانواده ، عزیزان خود را از دست می دهند و به سوگ آنها می نشینند، آری در چنین شرایطی، آقای رئیس جمهور که یکی از اساسی ترین وظیفه شان پاسداری از سلامت و جان هموطنان است، مجوز حضور و اجتماع هزاران نفری را در مراسم و محافل عزاداری صادر می کنند و می فرمایند «‌با رعایت پروتکل های بهداشتی» که البته به این مورد خواهیم پرداخت .اما اجازه بدهید، قبل از آن، به حضرت ایشان عرض کنم که:

جناب آقای رئیس جمهور، اینجانب نه چندان نا آشنا با محرم و عاشورا و عزاداریهای مرسوم هستم و نه بیگانه با مسائل بهداشتی و درمانی، زیرا از یک سو در خانواده روحانیت پرورش یافته ام و پدر و عموهایم و پدر بزرگم همه روحانی بوده و بیش از هفتاد سال از عمر خود را خدمتگزار آستان حسینی بوده اند و خود من نیز نوحه سرای دستجات عزاداری بوده ام و هنوز عَلم وقفی پدر بزرگم در تکیه میدان قلعه این شهر وجود دارد. از طرفی اینجانب قبل از انقلاب 15 سال توفیق خدمتگزاری در وزارت بهداری را داشته و دارای مدرک رسمی مربیگری بهداشت هستم، همچنین در اپیدمی هائی از جمله وبای التورِ دهه 40 انجام وظیفه کرده و با مقوله اخیر کاملاً آشنائی دارم.

اینک با توجه به دو وجه یاد شده، صراحتاً اعلام می کنم که برگزاری هر گونه مراسم عزاداری و تشکیل هیئت های مرسوم، گناه بزرگی است که بی گمان تاریخ بر ما نخواهد بخشید.

وقتی مقام معظم رهبری به صراحت اعلام می کنند و به این مضمون میفرمایند: آنگاه که می بینم شما ماسک نمی زنید، من از روی پرستاران خجالت می کشم، چطور ممکن است ما از روی آن پرستار و پزشکی که آخرین توان خود را به میدان نجات جان هموطنانش آورده خجالت نکشیم و بر پائی محافل و مجالس مذهبی را مجاز بدانیم، در حالی که تردید نداریم بهره و نصیب هر یک از این محافل، چندین مبتلای جدید و دست کم دو سه مورد مرگ و میر خواهد بود؟ شما بخوبی می دانید تا کنون چند پزشک و پرستارِ مدافع سلامت، جان خود را در اثر بی توجهی برخی همنوعان خود از دست داده و آنها که مانده اند نیز رمقی در تن ندارند.

درست است که عشق حسین با خون هر ایرانی عجین شده و صدها سال است که جاری اشک اهل تشیع و حتی تسنّن، شجره مظلومیت این امام همام و یاران فداکارش را آبیاری می کند و نام و یاد ابا عبدالله و دیگر شهدای کربلا همه روزه ورد زبان ایرانی هاست، اما فراموش نکنیم که : اولاً برگزاری این مراسم مستحب و حفظ جان، امری واجب است. بنابراین اگر اولی را بر دومی ترجیح دهیم، گناه بزرگی مرتکب شده ایم، از یاد نبریم که اسلام ، برخی واجبات را نیز برای حفظ جان و تندرستی انسان کنار گذاشته، کما اینکه روزه واجب را در صورت لطمه به سلامت فرد کنار گذاشته و حتی آن را حرام دانسته است. بی گمان بر گزاری مراسم محرم در تقویت بنیادهای اسلامی نقش بسیار بسزائی دارد، اما هر چه باشد وجوب آن بیشتر از برگزاری مراسم حج نیست، وقتی آن مراسم پس از 1400 سال برای اولین مرتبه و به منظور حفظ جان و سلامت انسان ها کنار گذاشته می شود، آن وقت چطور ممکن است ما برگزاری یک مراسم مستحب را جایز بدانیم و به آن تن در دهیم؟!

اینکه جناب آقای رئیس جمهور، هم به برگزاری مراسم و هم رعایت کردن پروتکل های بهداشتی اشاره می کنند، چیزی جز یک شوخی نیست، درست مثل اینکه جام زهری را به کام کسی بریزیم و از او بخواهیم که مسموم نشود و یا از کسی بخواهیم خود را به دریا بزند و پایش تر نگردد، از قدیم گفته‌اند « شتر سواری و دولا دولا نمیشود» چطور ممکن است در این گونه محافل و مجالس، فاصله دو متر را رعایت کرد؟ چطور ممکن است دمای بدن همه شرکت کنندگان  را اندازه گیری نمود، تازه اگر تب، نشانی از ابتلا و انتقال بیماری باشد؟ چطور ممکن است دستجات عزاداری را با فاصله گذاری بهداشتی سامان داد؟ چه کسی مسئولیت جلوگیری از ازدحام جمعیت در مراسم عزاداری را به عهده می گیرد؟ بنده حقیر که قریب هفتاد سال سابقه حضور در این مراسم را دارم، صادقانه عرض می کنم هرگز امکان برگزاری مراسم عزاداری با رعایت پروتکل های بهداشتی و مصون نگهداشتن شرکت کنندگان در این محافل و مجالس وجود ندارد که صد البته آقای رئیس جمهور هم به این امر وقوف دارند والاّ نمی فرمودند برگزاری مراسم عزا و عروسی، حتی در سالن هائی که انتظام آنها بسیار بسیار ساده‌تر است ممنوع می باشد، آیا مراسم ختم و عروسی با مراسم عزاداری محرم فرق می کند؟!

تردید ندارم که عاشقان فرزانه و ارادتمندان فهیم حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام حتی اگر مجوز برگزاری این مراسم صادر شود، از هر گونه حضور خودداری کرده و این ایام را در گوشه خانه، همراه با خانواده خود و با خواندن زیارت عاشورا و سایر ادعیه مربوطه، سپری خواهند کرد، آنان در خلوت خانه، اشک های خود را بپای بزرگمردانی نثار می کنند که جان و مال خود  را در  راه آزادی و آزادگی و حفظ بنیادهای اسلامی فدا کردند، همانها که جان فشانی نمودند تا واجبات دین خدا پایدار بماند، واجباتی که یکی از مهم ترین آنها، حفظ جان است.

السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح اللتی حلت بفنائک

تمامی حقوق این وب سایت محفوظ است. توسعه توسط دیزاین وب

Template Design:Dima Group